Улогата на младинските работници во поддршката на младите со дислексија и други специфични тешкотии во учењето

Специфичните тешкотии во учењето – како што се дислексија, дисграфија, дисортографија и дискалкулија – имаат невролошко потекло и влијаат на способностите за читање, пишување или математика. Овие состојби не се поврзани со недостаток на интелигенција; во многу случаи, младите со овие тешкотии поседуваат просечни или надпросечни когнитивни способности. Сепак, тие доживуваат специфични тешкотии во обработката на информации за време на процесот на учење. Поради ова, улогата на младинскиот работник станува особено важна, особено при преминот од училиште кон самостојно живеење.

Препознавање на силните страни како почетна точка

Истражувањата покажуваат дека долгорочните резултати се под влијание не толку од самото нарушување во учењето, колку од ставовите и поддршката присутни во околниот амбиент. Дијана Тереза Коелјо нагласува дека соодветната поддршка може да помогне во компензација на тешкотиите во учењето, истовремено овозможувајќи им на младите да ги развијат своите силни страни. Затоа, младинските работници треба да започнат со идентификување на способностите и областите на самодоверба кај младата личност.

Пристапот кој се фокусира на силните страни помага во намалување на ризикот од низок самопочит и недостаток на мотивација. Истражувањата на Сали Шајвиц нагласуваат дека присуството на поддржувачки возрасен често станува пресуден фактор во животниот пат на лицата со дислексија.

Јасна структура и секојдневни стратегии

Младите луѓе со дислексија или дискалкулија често имаат тешкотии со управувањето со времето, организирањето на активностите и одржувањето на вниманието. Следствено, младинските работници треба да ги поддржат во воспоставувањето јасни структури со разделување на задачите на помали чекори и користење практични алатки како што се календари, потсетници и стратегии за визуелно планирање.

Во случај на дискалкулија, особено е важно да се зајакнат практичните животни вештини поврзани со финансиско планирање, управување со времето и разбирање на работните распореди. Ситуациите за учење од реалниот живот, како што се буџетирање или пресметување на секојдневните трошоци, можат да им помогнат на младите луѓе да развијат самодоверба и практична компетентност.

Емоционална безбедност и почит

Специфичните тешкотии во учењето често се придружени со чувства на анксиозност и намалена самодоверба. Затоа, младинските работници треба да создадат безбедна и поддржувачка средина во која грешките се разбираат како природен и неопходен дел од процесот на учење. Ситуациите кои вклучуваат јавен читање или извршување на пресметки не треба да се наметнуваат ако предизвикуваат значителен стрес.

Препознавањето и признавањето на напредокот е подеднакво важно. Дури и малите достигнувања можат да го зајакнат мотивот и упорноста. Истражувањата покажуваат дека чувството на припадност и прифаќање е тесно поврзано со повисоки нивоа на ангажман. Затоа, одговорноста на младинските работници се протега надвор од развојот на практичните вештини и вклучува создавање на емоционално безбедни средини за учење. Грешките треба да се гледаат како дел од патот на учење, а не како индикатори на лична вредност.

Флексибилни пристапи за учење

За младите со дисграфија или дисортографија, традиционалните методи на учење базирани на текст може да претставуваат дополнителни бариери. Затоа, младинската работа треба да вклучи разновидни и флексибилни пристапи, вклучувајќи дискусии, учење базирано на проекти, креативни активности и користење помошни технологии, како што се алатките за конвертирање текст во говор.

Теоријата на Керол Ан Томлинсон за диференцирано учење нагласува дека различни патеки на учење можат да доведат до исти образовни резултати. Младинската работа нуди можност за создавање пофлексибилни средини за учење отколку оние што обично се наоѓаат во формалните образовни системи. Активностите може да вклучуваат дискусии, мапирање на мисли, задачи базирани на проекти и користење дигитални алатки како софтвер за говор во текст, програми за текст во говор, визуелни апликации или едукативни игри.

Да се обезбедат опции за младите да ги изразат своите идеи – било устно, визуелно или преку дигитални формати – помага во намалување на притисокот поврзан со техничките вештини и овозможува поголем фокус на содржината и јасноста на размислувањето. Флексибилна средина која одговара на индивидуалните потреби помага младите да разберат дека нивното размислување, креативност и ангажман се вреднувани, а не само формата на нивната работа.

Заклучок

Специфичните тешкотии во учењето не го спречуваат индивидуалецот да води независен и исполнет живот. Сепак, без соодветна поддршка, тие можат да го зголемат ризикот од социјална исклученост. Младинските работници играат клучна посредничка улога со тоа што им помагаат на младите да ги препознаат своите силни страни, да развијат практични животни вештини и да ја изградат самодовербата.

Кога поддршката се базира на почит, јасна структура и развој на компетенции за реалниот живот, состојби како дислексија или дискалкулија повеќе не се перципираат како бариери, туку како различни начини на размислување и учење.

Референци:

Coelho, Diana Tereso (2013). Dificuldades de Aprendizagem Específicas: Dislexia, Disgrafia, Disortografia e Discalculia. Porto: Areal Editores.

Shaywitz, Sally (2008). Overcoming Dyslexia: A New and Complete Science-Based Program for Reading Problems at Any Level. New York: Alfred A. Knopf.

Tomlinson, Carol Ann (2008). The Differentiated Classroom: Responding to the Needs of All Learners. Alexandria, VA: ASCD.

Ministry of Education (2011). Supporting Students with Learning Disabilities: A Guide for Teachers. British Columbia Ministry of Education.

Rebelo, José António (1998). Dificuldades de Aprendizagem em Matemática: As suas relações com problemas emocionais. Revista Portuguesa de Pedagogia, 2, 227–249.